Dlaczego ustawienia systemowe budzą tyle emocji?

Od kilku tygodni ponownie obserwuję, jak wiele dyskusji wywołują ustawienia systemowe. Jedni piszą, że ta metoda odmieniła ich życie. Inni podchodzą do niej z nieufnością. Są też tacy, którzy krytykują ją, choć nigdy nie mieli okazji jej doświadczyć.

I wiecie co?

To mnie wcale nie dziwi.

Bo wszystko, co dotyka człowieka głębiej niż intelekt, zawsze budzi emocje.

Nie tylko ustawienia.

Tak samo było kiedyś z psychoterapią. Z medytacją. Z pracą z ciałem. Z Somatic Experiencing®. Z mindfulness. Z wieloma metodami, które dziś są powszechnie znane i wykorzystywane.

Nowe często budzi opór.

A to, co porusza nasze najgłębsze historie, budzi go jeszcze bardziej.

Dlaczego?

Bo ustawienia systemowe nie zatrzymują się na poziomie opowieści.

Nie pytają jedynie: „Co się wydarzyło?”

One próbują zobaczyć:

„Jak to wydarzenie nadal żyje w Tobie?”

Jak wpływa na Twoje relacje.

Na wybory.

Na ciało.

Na sposób przeżywania miłości.

Na sukces.

Na zdrowie.

Na rodzicielstwo.

Na Twoją zdolność do bycia naprawdę obecnym.

Bert Hellinger często powtarzał:

„To, co wykluczone, nie znika. Ono szuka miejsca.”

Przez lata pracy widziałem setki sytuacji, w których dopiero uznanie tego, co zostało przemilczane, przynosiło ulgę.

Wykluczony dziadek.

Siostra, która zmarła zaraz po urodzeniu.

Poronione dziecko.

Ojciec, którego nikt nie chciał wspominać.

Rozwód.

Bankructwo.

Uzależnienie.

Tajemnica.

Nie dlatego, że te wydarzenia „sterują naszym losem” w prosty sposób.

Ale dlatego, że przemilczane historie często wpływają na relacje, sposób wychowania i przekazywane z pokolenia na pokolenie wzorce.

Często słyszę:

„Ustawienia otwierają traumy.”

Ja patrzę na to trochę inaczej.

To nie ustawienia tworzą ból.

One mogą sprawić, że człowiek spotyka się z bólem, który już od dawna w nim był.

Tak jak lekarz nie powoduje złamania, kiedy robi zdjęcie rentgenowskie.

On pomaga je zobaczyć.

To bardzo ważna różnica.

Dlatego tak ogromne znaczenie ma sposób prowadzenia tej pracy.

Dzisiaj nie wyobrażam sobie prowadzenia ustawień bez wiedzy o traumie, o układzie nerwowym, o granicach i o bezpieczeństwie procesu.

Od lat łączę ustawienia systemowe z Somatic Experiencing®, pracą z ciałem, IFS oraz innymi podejściami, ponieważ wiem, że sama świadomość nie zawsze wystarcza.

Czasem ciało potrzebuje więcej czasu niż umysł.

Czy ustawienia są dla każdego?

Nie.

Tak samo jak nie każda forma terapii będzie odpowiednia dla każdej osoby.

I to jest w porządku.

Nie chodzi o przekonywanie kogokolwiek.

Nie chodzi o udowadnianie, że jest to „najlepsza metoda”.

Chodzi o uczciwe pokazanie, czym jest i czym nie jest.

Czym więc są ustawienia?

Dla mnie są przestrzenią spotkania.

Spotkania z własną historią.

Ze swoim rodem.

Z tym, co było trudne.

Ale również z ogromnymi zasobami, które często pozostają niewidoczne.

Bo w każdym systemie rodzinnym, obok bólu, istnieje również miłość.

Obok strat istnieje siła.

Obok traum istnieje życie.

I właśnie do tego życia próbujemy wracać.

W ostatnich miesiącach pojawia się wiele kontrowersji.

To dobrze.

Każda metoda, która dotyka człowieka tak głęboko, powinna być przedmiotem rozmowy.

Ale wierzę, że warto rozmawiać na podstawie doświadczenia, wiedzy i szacunku.

Nie na podstawie lęku.

Nie na podstawie sensacji.

Nie na podstawie pojedynczych historii, które nie opisują całego obrazu.

Każda metoda może być prowadzona odpowiedzialnie albo nieodpowiedzialnie.

Dotyczy to ustawień, psychoterapii, medycyny, coachingu i wielu innych dziedzin.

Dlatego zamiast pytać:

„Czy metoda jest dobra?”

częściej warto zapytać:

„Kto ją prowadzi?”

Jakie ma przygotowanie?

Jak rozumie traumę?

Czy potrafi zatrzymać proces, kiedy jest to potrzebne?

Czy szanuje granice uczestnika?

Czy pozostaje pokorny wobec tego, czego jeszcze nie wie?

Bo to człowiek nadaje metodzie jakość.

Na zakończenie…

Po ponad dwudziestu latach pracy wiem jedno.

Największe zmiany nie rodzą się z presji.

Nie rodzą się z przekonywania.

Rodzą się wtedy, gdy człowiek czuje się bezpieczny.

Kiedy może zostać zobaczony bez oceniania.

Kiedy nie musi niczego udowadniać.

I właśnie dlatego w swojej pracy zawsze powtarzam:

“Metoda ma służyć człowiekowi. Nigdy odwrotnie.”

Bo nie chodzi o to, aby wierzyć w ustawienia.

Chodzi o to, aby coraz pełniej spotykać się z własnym życiem.

Z serca do serca. 

Jarosław Olewicz – ustawienia systemowe, terapeuta, mentor duchowy.

#UstawieniaSystemowe #BertHellinger #SomaticExperiencing #Trauma #Świadomość #RozwójOsobisty #Relacje #PoznańskaSzkołaSystemowa