Na czym polega terapia mocnego trzymania (Holding Therapy, Irina Prekop)

To metoda, w której dorosły pacjent – często w relacji z terapeutą lub bliską osobą – doświadcza fizycznego, bezpiecznego przytrzymania.

Osoba jest obejmowana i trzymana w ramionach, bez możliwości ucieczki.

Może wtedy „wydobyć” dawne, zablokowane emocje: krzyk, płacz, złość, rozpacz.

W tej przestrzeni pojawia się też przełamanie izolacji emocjonalnej i możliwość ponownego przeżycia więzi z matką – tego, czego zabrakło w dzieciństwie.

Prekop mówiła, że:

„Dziecko potrzebuje ramion matki tak samo jak powietrza. Jeśli zabrakło ramion, dorosły będzie całe życie ich szukał.”

Celem nie jest „naprawienie matki”, ale doświadczenie pełnego spotkania, przyjęcia i kochania – tego, co mogło być utracone.

Przykłady ćwiczeń inspirowanych terapią trzymania

Bezpieczne przytulenie – poproś zaufaną osobę, by objęła Cię mocno. Oddychaj spokojnie i pozwól sobie na to, by pojawiły się łzy, słowa, dźwięki. Nie powstrzymuj niczego. To często „uwalnia” żal i tęsknotę dziecka za mamą.

Dialog w objęciu – będąc przytrzymanym, wyobraź sobie, że osoba trzymająca jest Twoją mamą. Możesz wypowiedzieć słowa, które nigdy nie zostały wypowiedziane: „Mamo, tęsknię…”, „Mamo, gdzie byłaś?”, „Mamo, kochaj mnie”.

Praca z lustrem – obejmij samego siebie (ramionami wokół ciała), patrząc w lustro. Powiedz do swojego odbicia: „Jestem tu dla Ciebie. Nigdy Cię nie opuszczę.” – to ćwiczenie wzmacnia wewnętrzną więź i poczucie bezpieczeństwa.

Ćwiczenie z poduszką – połóż się i obejmij mocno dużą poduszkę. Wyobraź sobie, że to Twoja mama. Pozwól sobie poczuć, co się dzieje w ciele: czy jest tęsknota, złość, ból, czy ulga.

Efekty terapii mocnego trzymania

• Uwalnia głębokie emocje z dzieciństwa.
• Przywraca zdolność do bliskości i zaufania.
• Uczy, że można być kochanym i przyjętym bez warunków.
• Pomaga „dokończyć przerwany ruch” i odzyskać kontakt z życiem.

Irina Prekop pisała:

„W ramionach, które nas trzymają, odnajdujemy pierwotne poczucie bezpieczeństwa i możemy wreszcie odpocząć.”

Rytuał „Mocnego Trzymania” – praktyczne ćwiczenie

Cel: ukojenie wewnętrznego dziecka, dokończenie przerwanego ruchu miłości, doświadczenie bezpiecznej bliskości.

Jak to zrobić krok po kroku:

Wybierz osobę – zaufanego partnera, przyjaciela, kogoś, przy kim czujesz się bezpiecznie. Ustalcie wcześniej, że to ćwiczenie może obudzić emocje i że celem jest po prostu bycie razem, bez oceniania.

Pozycja – jedna osoba (odbierająca) siada lub kładzie się wygodnie. Druga obejmuje ją mocno i stabilnie – najlepiej z tyłu, by dać poczucie oparcia (jak matka trzyma dziecko).

Oddychanie – oboje oddychajcie spokojnie i powoli. Osoba trzymająca mówi:

„Jestem tu. Trzymam Cię. Nigdzie nie odchodzę.”

Pozwól na emocje – osoba trzymana może płakać, krzyczeć, mówić słowa, których nigdy nie powiedziała:

„Mamo, potrzebuję Cię.”

„Dlaczego Cię nie było?”

„Kochaj mnie.”

„Tęsknię.”

Osoba trzymająca nie odpowiada, nie pociesza – tylko trwa i trzyma mocno.

Czas – pozostańcie w objęciu tyle, ile potrzeba (zwykle 10–20 minut). Ważne, by nie przerywać procesu, dopóki emocje się nie uspokoją.

Zakończenie – po wszystkim weźcie kilka głębokich oddechów. Osoba trzymająca może na koniec szepnąć:

„Widzę Cię. Jesteś ważny/a. Masz prawo tu być.”

Efekt rytuału:

• poczucie głębokiego ukojenia,
• doświadczenie bliskości i przyjęcia,
• możliwość uwolnienia starych emocji,
• głębsze zaufanie do siebie i do życia.

Jak pisała Irina Prekop:

„Dopiero w objęciach, których nie da się już odrzucić, człowiek może otworzyć serce.”

Na moich warsztatach ustawień systemowych zawsze wplatam elementy holdingu – „mocnego trzymania”.

Dlaczego?

Bo wiem, że wiele naszych ran nie pochodzi z braku miłości, ale z przerwanego ruchu miłości – od mamy, taty, bliskich. Holding pozwala dokończyć to, co kiedyś zostało zatrzymane.

W mocnym, bezpiecznym objęciu dzieje się coś niezwykłego – napięcie znika, serce się otwiera, a ciało wreszcie czuje, że może odpuścić walkę i zaufać. To moment, w którym wewnętrzne dziecko w nas w końcu doświadcza tego, czego najbardziej potrzebowało: jestem widziany/a, jestem chciany/a, mam prawo istnieć.

Uczestnicy często mówią, że to jedno z najbardziej uzdrawiających doświadczeń całego warsztatu – prostota, a zarazem głębia, która wycisza, rozpuszcza opór i przywraca kontakt z miłością.

Jak pisał Bert Hellinger:

„Miłość, która została przerwana, pragnie jedynie tego, by mogła znów płynąć.”

A „mocne trzymanie” jest właśnie taką bramą, przez którą miłość znowu zaczyna się poruszać.

Z serca do serca

Jarosław Olewicz – ustawienia systemowe, terapeuta, mentor duchowy. ,