Terapia Systemu Wewnętrznej Rodziny (IFS) - Czym jest?
Zapewnia niepatologizującą, optymistyczną i wzmacniającą perspektywę oraz praktyczny i skuteczny zestaw technik pracy z osobami, parami, oraz rodzinami.
Model Wewnętrznych Systemów Rodzinnych ( IFS ) to integracyjne podejście do psychoterapii indywidualnej opracowane przez Richarda C. Schwartza w latach 80. Łączy myślenie systemowe z poglądem, że umysł składa się ze stosunkowo dyskretnych subosobowości, z których każda ma swój unikalny punkt widzenia i cechy.
IFS wykorzystuje teorię systemów rodzinnych, aby zrozumieć, w jaki sposób są zorganizowane te zbiory subosobowości.
IFS zakłada, że umysł składa się z wielu części, a podstawą ich jest rdzeń człowieka, czyli prawdziwa Jaźń.
Podobnie jak członkowie rodziny, wewnętrzne części człowieka mogą przyjmować skrajne role lub subosobowości. Każda część ma własną perspektywę, zainteresowania, wspomnienia i punkt widzenia. Podstawowym założeniem IFS jest to, że każda część ma pozytywny zamiar, nawet jeśli jej działania przynoszą skutki odwrotne do zamierzonych i powodują dysfunkcje. Nie ma potrzeby walczyć z częściami, zmuszać ich ani eliminować; metoda IFS promuje wewnętrzne połączenie i harmonię, aby przywrócić umysł do równowagi.
Terapia IFS ma na celu wyleczenie zranionych części ciała i przywrócenie równowagi psychicznej.
Pierwszym krokiem jest dotarcie do rdzenia Ja, a następnie zrozumienie różnych części, aby je uleczyć.
IFS widzi ludzi jako całość pod swoimi zbiorami części. Według IFS, każdy ma swoje prawdziwe centrum duchowe, zwane Jaźnią, i każdy ma do niego dostęp, a także jego właściwości lecznicze: ciekawość , więź, współczucie i spokój .
Terapeuci IFS najpierw pomagają klientom uwolnić się od ich części i połączyć się z ich prawdziwym Ja. Stamtąd mogą zrozumieć każdą część i wyleczyć ją. Celem jest porzucenie destrukcyjnych ról i wejście w harmonijną współpracę, kierowaną przez Jaźń.
IFS podkreśla duchową naturę Jaźni, umożliwiając rozwój duchowy i samoświadomość, a także uzdrawianie psychiczne.
IFS koncentruje się na relacjach między częściami a rdzenną Jaźnią. Celem terapii jest stworzenie opartej na współpracy i opartej na zaufaniu relacji między Ja a każdą częścią.