Adopcja i Rodzice Adopcyjni wg. Berta Hellingera

Rodzice

Rodzice adopcyjni, według Hellingerowskiej perspektywy, powinni być świadomi wpływu przeszłości dziecka na jego obecne zachowanie i emocje. Ważne jest, aby zrozumieć, że dziecko adopcyjne może nosić ze sobą bagaż doświadczeń związanych z odrzuceniem, utratą i brakiem bezpieczeństwa. Rodzice adopcyjni powinni podejść do swojej roli z otwartością na zrozumienie i akceptację tych trudnych uczuć.

Adopcja Berta Hellingera

Hellinger zwraca uwagę na istotność tworzenia nowego “porządku miłości” w rodzinie adopcyjnej. To oznacza, że rodzice adopcyjni powinni być gotowi zaakceptować zarówno przeszłość, jak i obecną tożsamość dziecka. Niebagatelne jest także uwzględnienie miejsc i ludzi z przeszłości dziecka, ponieważ odmowa akceptacji tych elementów może prowadzić do problemów w relacjach rodzinnych.

Adopcja wyzwania

Jednym z głównych punktów Hellingera dotyczących adopcji jest konieczność dostosowania się do rzeczywistości. Rodzice adopcyjni powinni być gotowi na wyzwania, jakie mogą wyniknąć z adopcji, ale jednocześnie kierować się miłością, szacunkiem i zrozumieniem. Ważne jest, aby dziecko czuło się akceptowane i kochane takim, jakie jest, bez względu na swoją przeszłość.

Adopcja wg. Berta Hellingera

Podsumowując, adopcja z perspektywy Berta Hellingera to proces, który wymaga głębokiego zrozumienia i szacunku dla porządku miłości. Rodzice adopcyjni odgrywają kluczową rolę w tworzeniu nowych więzi i układów, które umożliwiają dziecku rozwijanie się w pełni. Wartość adopcji leży nie tylko w daniu dziecku nowego domu, ale także w ofiarowaniu mu szansy na nowy porządek miłości i bezwarunkową akceptację.

W kontekście adopcji, Hellinger podkreśla, że jeśli tylko istnieje taka możliwość, krewni dziecka – choćby w stopniu dalekim – powinni pełnić rolę opiekunów. Jednakże, gdy taka opcja nie wchodzi w grę, na przykład z powodu odmowy ze strony krewnych, adopcja staje się nieunikniona. W takiej sytuacji, istotne jest, aby rodzice adopcyjni zdawali sobie sprawę z istnienia wcześniejszych więzi dziecka i komunikowali mu, że są osobami zastępczymi dla rodziców biologicznych. Temat adopcji niesie za sobą fale emocji, głównie z powodu dotkliwego doświadczenia porzucenia.

Bądź uczciwy

W moim przekonaniu kluczowe jest, aby dziecko odczuwało, że ma miejsce w życiu osób, od których pochodzi, bez konieczności wybierania pomiędzy jednymi a drugimi. Dlatego, nawet gdy faktycznie doszło do oddania dziecka, ważne jest, aby rodzice adopcyjni nie ukrywali prawdy przed nim, ani nie uważali się za „wyższych” i ważniejszych od rodziców biologicznych. Taka transparentność pozwala dziecku zachować uczucie miłości zarówno do jednych, jak i drugich. Przede wszystkim, umożliwia mu także zachowanie poczucia przynależności do swoich prawdziwych korzeni. W żadnym wypadku nie oznacza to jednak zmniejszenia wartości opieki i miłości, jaką rodzice adopcyjni mogą dziecku ofiarować.